Photo challenges 7 March

Cee’s FOTD. Here is my entry for today. The March lilies are endemic to the Western Cape in South Africa. They have a soft sweet fragrance. They only bloom during March and then vanish until next year.

Here is my entry for Carol’s, Mama Cormier blog, Thursday Trios Challenge . I have this lovely bush outside my house. A veritable playhouse for little birds. I caught this – opening up, in full bloom, going down.

Friendly Friday Challenge, check the instructions, or visit Sandy’s Friendly Friday post. something different. There was a massive uecaliptus tree outside the neighbour’s house. reaching past 6 stories high. One night a branch just broke under it’s weight. Thereafter it had to be cut down. These are the remains.

Here is my entry for Jude’s, Travel Word Blog, Life in Colour Challenge with the topic of Yellow

foto uit my album

Bloguitdaging: Kies ‘n foto uit jou album. Skryf die storie daaragter op jou blog en hierdie skakel in die artikel sodat ek daarvan weet.  https://christavanstaden.com/2021/02/22/bloguitdaging-foto-storie-1/ Of deel die skakel daarna in die kommentaar van hierdie artikel. Dit kan in Afrikaans of Engels of ‘n ander taal wees. Die fokus is op die storie en nie noodwendig die gehalte van die foto nie. Soms kom die foto swak uit, want daar is ‘n storie agter die foto wat dadelik onthou word

En hier is ek, in ‘n kort rokkie.

Dis so glad nie ek nie. Ek het altyd geswem in ‘n eenstuk swembroek. My rokkies se some was altyd naby my knieë. Ek was skoolhoof by ‘n privaatskooltjie in Agulhas vir 8 jaar en daar moes ek darem my “status” ietwat bewaar met die kleredrag, wat nie lae halslyne en baie been ingesluit het nie. Nie dat ek ooit my girls ten toon stel nie.

By my nuwe skool waar ek in 2009 begin werk het as Departementshoof, moes ek ook gou my persoonlikheid wys. En dit was beslis een van planmaker, probleemoplosser. Jou kleredrag se bo- en onderlyne moet beslis nie die seuns se oë laat dwaal nie. En ja, soms moes ‘n nuweling of andersdenkende dame hieroor aangepraat word.

En toe verjaar ek. Daardie oggend besluit ek, ek gaan iets doen wat totaal buite my normale is. In my kas is hierdie lang hemp/rokkie. Eers trek ek dit net so aan met die booties. Trek kleinkoppie en pluk die lang kousbroek aan, steek die onderkante weg in die boots. Beld om die lyf, rooi Meltbaadjie en siedaar! Eks gereed vir die uitdaging.

In die skool begewe my moed my egter. In plaas van werk in my kantoor tot die personeel opdaag skuins voor aantreetyd, gaan kruip ek weg op my stoel. As ‘n gelukwensing aankom, het grasieus bly sit, tot iemand my optrek om ‘n drukkie te gee. En onmiddellik trek die ruising deur die vertrek, kyk Adri se rokkie! Met die uitstapslag moes ek maar my kop oplig, saamlag en my keuse vir dag uitleef.

‘n Wonderlike dag. Maar nooit weer nie.

Photo challenge 25 February

This is my entry for Cee’s FOTD: I took this photo on my way to school. I don’t know which plant this is. As I was clicking, the bee came to visit. It was difficult to isolate a flower, since they are all bunced up, but as I concentrated on the bee, this picture came to light.

Because of the spikey leaves, it was difficult to get really close to the flowers. At one stage I turned my cellphone horizontal and blindly clicked away, hoping to get a view from underneath.

Op pad Rebusfontein toe

Ons is ñ groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ñ dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.

Hierdie hoofstuk sluit by ñ menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebus bestaan. Vir ons, en dalk vir jou.

Rebus is ons wegloop-plek, en soms ons wegkruipplek. Maar feite is, Rebus is ONS s’n.

As jy ooit lus is om deel te word, om deel te neem, sê net, en jou droom sal bewaarheid word

My tasse is gepak. My Geliefde gaan op ‘n fietstoer en is heel gewillig dat ek alleen Rebus toe gaan. Op Rebusfontein kan mens wegvlug van die werklikheid af. Laf wees. Vrolik wees. Stilwees. Swem in die meentdam. Koeie verf. Daar is ‘n seekoeitjie wat dink hy is ‘n kalfie, ‘n lemur en ‘n feetjie. Maar Toortsie is te laat as sy dink sy laai my op. Eks klaar in my huis op ons dorpie. Blitz, ons nuwe vervoermiddel, het dadelik gekom toe ek geroep het en nou het hy my klaar afgelaai. Hy wag vir die volgende oproep van ‘n Goue Vrou om te kom help.

Maar eerste dinge eerste. Ek het ‘n draai gestap deur my vetplanttuin. Alles is in orde. Heelwat van hulle het mooi aangeteel en is beskikbaar vir enigiemand wat ‘n stukkie wil hê. Faye, my feetjie, het ingewarrel gekom om vir Dawie te kom haal. Hy het intussen al heelwat gegroei van die babahondjie wat sy laas gesien het. Hy het gehoor van nog ‘n Yorkie wat hier gaan kom woon en hulle is weg om te gaan groet. So met die inwarrel en uitwarrel hoor ek sy vertel van Blommetjie wat so bont ingekleur is. Sy giggel. Weet sy iets wat die grootmense nie weet nie?

Maar voor ek ondersoek gaan instel, wil ek eers my diere gaan groet. Lemmie my lemur van Madagaskar af, swaai rustig in die bome rond saam met die luidier ook genaamd Blits. Hy het hom kom tuismaak op Rebusfontein saam met bromvoël Francis en ietermagog Rocky. Die twee groet my luidrugtig. Dis lekker om so verwelkom te word.

Lemmie, waar is Francis en Seppie?

Hulle is nie hier nie.”

Ek kan dit sien Lemmie. Daarom vra ek waar hulle is.” Vandag se kinders kan ook so letterlik wees. Appeltjie se goue vingers wat met kinders en diere kan toor, werk ooglopend nie vandag nie.

Ons dink hulle het gaan kyk wat met Blommetjie gebeur het. Francis reken daar is onnutsigheid aan die gang en hy wil by die wortel van die onnutsigheid uitkom.” Lemmie is meteens spraaksaam.

Dalk moet ek ook gaan kyk wat aan die gang is. Ek stap verby die waterval, verby die meent waar ons Kersfees fees gehou het tot onder die bome. En wraggies, daar staan Blommetjie. So bont ingekleur soos ‘n voël maar kan wens om te wees. Langs haar staan Seppie, sy bekkie bont van die kleure op Blommetjie se uier. Ek lag dat die trane loop. Francis staan langs die kant, beskou die saak ondersoekend. Danie, Una se bulhond, sit langsaan. Tong hang amper op die grond. Hy is nuuskierig om te hoor wat Francis dink. Of wat Francis voorgee om te dink.

Is hier ‘n komplot? Is hier ‘n onnutsigheid? Is hier ‘n dalk ‘n samewerking tussen ‘n Goue Vrou en die vier-voetige inwoners van Rebusfontein? Is hier dalk ‘n dubbele versteking van die waarheid?

Die tyd en ‘n volgende Goue Vrou sal dalk bietjie meer lig op die onderwerp kan gooi.

Maandag=Wasdag nr 7: vreugde/plesier

Ek neem deel aan Scrapydo se uitdaging.

Wat verskaf my plesier? Ek kan ‘n lysie maak. My kleinkind wat haar armpies na my toe uitsteek. My Geliefde wat vir my ‘n blommetjie saambring na ‘n fietsrysessie in die berg. Sit op my dek by my nuwe huis en kyk na die onoortreflike uitsig. My Dawie-hond wat histeries blaf sodra ek by die huis kom. Die potjie blomme op my eetkamertafel. Die botteltjie Opium-parfuum wat ek verlede jaar vir Valentynsdag gekry het. ‘n Suksesvolle les in die klas waar die kleintjies saamwerk en nuwe werk verstaan.

Maar tans is my grootste vreugde en plesier my blog. En spesifiek my foto’s. Mense kyk na my foto’s en maak positiewe aanmerkings. My kykersgetalle groei. En dit verskaf my plesier om die raamwerk vir ‘n nuwe foto-uitdaging te lees en daarna vir voorbeelde te soek rondom my. My stories saam met die Goue Vroue sal ek vir ewig onthou. Die VVVTT wat my in aanraking gebring het met die wonderlike nuwe vriendinnekring. Alice in Wonderland. Rebusfontein. My Dawie-hond stories. Ek het vanoggend een vir die klas voorgelees en die ogies was vasgenael.

Ek kry vreugde uit die klein dingetjies in die lewe. Dit maak my ook dankbaar vir wat ek het.

Photo challenges 14 February

Join TRAVEL WORDS and show some YELLOWS. A bright and happy colour , often associated with spring. The sun in the sky, heat and light. I add all the photos underneath in this challenge.

In my province in South Africa, we have 3 official languages. English, Afrikaans and isiXhosa.
setting sun from my in front of my house

This is my contribution to Ludwig Kecks Monday windows. I found it on Cee‘s blog.I took this photo through the window of the car whilst we were touring on the way to my sister. We could not stop everytime I saw something new. Many photo’s were blurred, but this one tells a few stories. Hope you see some of them.

About wRighTing My Life Blog has just started a new challenge. It is called Changing Focus and what is real cool about this challenge is that you can submit, photos, music or a written piece. She posts the last Sunday of the month, and the challenge is open for an entire month. The focus this month is HEARTS. I also enter this for Cee’s Blues and Greens

Dawie kry ‘n maatjie

‘n Voorlees of selflees storie vir 8-jariges.

Dawie is hondjie wat hou van speel. Hy kan baie lekker speel met al sy speelgoed, maar nou raak hy moeg daarvoor om alleen te speel.  Hy wens hy het ‘n maatjie.

Een Sondag hou daar ‘n wit bakkie voor die huis stil.  Twee grootmense, en ‘n dogtertjie klim uit.  Dawie se hartjie juig.  Hy kan met die dogtertjie speel.  Opgewonde draf hy nader.  Sy stertjie swaai vrolik heen en weer.  Maar voor hy kan begin speel, hoor hy net “Woef, woef” van iewers op die bakkie af.  Hy kyk op.  O aarde, daar is twee groot honde met ligte hare agter op die bakkie.  Die een lyk oud en die ander een is nog baie jonk.  Dawie se hartjie klop nou benoud.  Selfs die jong hond lyk baie, baie groot.  Hulle sal mos maklik op hom kan trap en dan?

Die man maak die honde los en neem hulle een vir een deur die huis tot in die tuin.    Die jong hond hardloop opgewonde heen en weer.  Hy hardloop om die swembad.  Hy hardloop uit teen die trappies en spring  teen die vrou op.  Hy draai om en daar hardloop hy vir Dawie onderstebo.  “Njaf, njaf, njaf” tjank Dawie en gaan spring in Menspappa se arms in.  Hy hoor hoe die vrou met die jong hond raas.  “Nee, Kalla, nee!  Af! Moenie spring nie!”  Kalla gaan sit op die stoep, maar sy stert swaai en sy hele lyf bewe van opgewondenheid.  Net gou spring hy weer weg en gaan hardloop onder in die tuin.  Mensmamma maak die hekkie in die draadheining  vinnig toe. 

‘n Ruk later ry die groot bakkie met die mense en die dogtertjie weer.  Nou sit Dawie bang op die stoep en kyk na die 2 honde.  Hulle is nou agter die hekkie en kan nie by hom kom nie.  Die ou hond se naam is Rimba.  Rimba kry ‘n sagte plekkie in die grond en raak aan die slaap.  Kalla sit agter die hekkie en kyk na Dawie.  Hy wil speel.  Maar Dawie is bang.  Hy wil nie weer onderstebo gehardloop word nie. 

Die volgende dag neem Menspappa vir Dawie saam om die nuwe honde kos te gee.  Dawie sit styf agter Menspappa se been.  Hy kyk hoe Kalla en Rimba vinnig hulle kos vreet.  Hulle tande is groot en sterk.  Dit sal ‘n klein hondjie mos vinnig kan opeet.  Hy draai om en hardloop terug om agter die draadheining  te sit.

‘n Rukkie later kom sit Kalla by die draadheining.  Hy kyk vir Dawie.  Dawie kyk vir Kalla.  Kalla se bek met die groot sterk tande lyk of dit glimlag.  Sy stert swaai effens.  Dawie sit net doodstil.  Dan steek Kalla sy poot effens deur die draadheining se sloot.  Dawie ruik daaraan.  Dit ruik na hond.  Nou weet hy hoe ruik Kalla.  Agter die draad gaan staan Kalla nou met sy boude in die lug, voorpote plat op die grond.  “Woef, woef, woef” blaf hy vir Dawie.  Hy wil hê Dawie moet kom speel.  Versigtig kom Dawie ‘n bietjie nader.  Kalla bly doodstil so staan, boude in die lug.  Pootjie vir pootjie klim Dawie deur die draad totdat hy langs Kalla staan.  Opgewonde draai Kalla om en stamp vir Dawie onderstebo.  Dawie skrik groot en hardloop terug deur die draad.  Nou sit die twee weer vir mekaar en kyk. 

Kalla is self maar net 1 jaar oud.  Hy is ook eintlik nog net n jong hond.  Hy sien dat hy sagter moet speel met Dawie as met Rimba.  Rimba wil eintlik glad nie meer speel nie, want hy is al baie oud.  Hy wil net eet en ‘n bietjie loop en slaap.  Kalla gaan lê met sy kop op sy bene en kyk vir Dawie.  Dawie kyk nog bang na Kalla.  Meteens lyk Kalla nie so groot nie.  Dawie stap versigtig nader en steek sy pootjie tussen die tralies deur.  Kalla lek sy pootjie.  Dawie kruip pootjie vir pootjie deur die tralies, reg om te kan vlug as dinge te gevaarlik raak.  Kalla lê doodstil.  Dawie loop rondom Kalla.  Hy ruik aan Kalla se stert.  Dan ruik hy aan Kalla se gesig.  Versigtig sit hy ‘n voorpootjie op Kalla se nek, staan op sy agterpootjies en ruik aan Kalla se ore.  Dit kielie en Kalla draai sy kop om te keer.  Dit raak ‘n speletjie.  Dawie ruik, Kalla keer en voor Dawie hom kom kry, klim hy op en oor Kalla se nek om die ander oor ook te kielie.  Kalla rol om op sy rug en Dawie spring op sy nek.  Spelerig probeer hy Kalla se nek byt. Kalla speel-grom en lek die klein hondjie dat hy doer trek.  Maar nou weet Dawie dat Kalla hom nie sal seermaak nie. 

Van daardie oomblik af, is die twee hondjies maats.  Dawie kies elke keer wat hulle moet speel en Kalla gaan saam.  Soms hardloop Dawie so vinnig dat sy haartjies agtertoe staan en Kalla draf net  vinnig saam.  Dan rol hulle weer in die gras, speel-baklei hulle.  Ander keer soek Kalla ‘n stok en dan trek hy en Dawie daaraan. Dikwels gaan slaap hulle saam onder die boom in die skaduwee.    Toe Kalla gaan water drink in die swembad, wys Dawie hom hulle kan swem.  Soggens  wag Kalla vir Dawie by die tralies om te kom speel. 

“Kyk Liefie,” hoor hy vir Mensmamma sê.  “Dawie het ‘n maatjie gekry.”

Dawie speel lekker

‘n Voorlees of selflees storie vir 8-jariges.

Dawie is ‘n hondjie.  Hy is nou 6 maande oud.  Hy bly saam met Mensmamma en Menspappa in ‘n huis met ‘n tuin en ‘n swembad.  Hy kan lekker hardloop en speel.  Hy hardloop op met die trappies, af in die gang en weer terug.  Hy hardloop so vinnig dat sy sagte haartjies agter hom aan trek.  Soms staan Menspappa aan die een punt van die gang en Mensmamma aan die ander kant.  Dawie hardloop so vinnig soos blits na Menspappa toe.  Hy spring in Menspappa se arms in.  Dan roep Mensmamma:  “Kom, Dawie, kom!”  Dawie spring uit Menspappa se arms uit, hardloop so vinnig soos blits en spring in Mensmamma se arms in.  Sy gee hom ‘n lekker drukkie.  “Mooi, Dawie, mooi.  Jy hardloop so vinnig!”  Maar dan roep Menspappa weer en Dawie spring uit haar arms uit.  So hou hulle aan tot almal moeg is.

 Dawie het baie speelgoed in sy wit speelgoedbak.  Hy kies waarmee hy wil speel.  Dan gaan hy na Menspappa toe en wys die speelding.  Soms is dit sy tou en soms is dit die stukkende skoen.   Menspappa is besig met sy werk.  Hy speel net ‘n klein bietjie, dan is hy moeg gespeel, want hy moet werk.  Dan gaan Dawie na Mensmamma toe.  Sy speel langer met hom.  Maar sy het ook werk om te doen, dan moet hy weer alleen speel.

Dawie snuffel met sy neus in die speelgoedbak en haal sy rooi bal uit.  Hy gooi die bal op in die lug en hardloop om dit te vang.  Hy kap met sy pootjie na die bal.  Die bal rol vinnig weg.  Dit is groot pret.  Hy hardloop agter sy bal aan en probeer dit vang met  sy bek.  Maar die bal rol onder die bank in.  Dawie val plat op sy maag neer en probeer die bal uitkrap, maar dis te diep.  Nou moet hy iets anders kry. 

Dawie snuffel in die speelgoedbak en gryp die pantoffel met sy skerp tandjies.  Hy skud die pantoffel hierdie kant toe  en daardie kant toe.  Dan kou hy bietjie daaraan.  Hy grom saggies in sy keel asof hy daarmee raas.  Maar die pantoffel wil nie lekker saamspeel nie.

Dawie gaan uit na die tuin toe.  Daar is ‘n heining van tralies om die swembad.  Die tralies het slote in.  Dawie kan tussen die slote deurkruip.  Hy kruip hierdie kant toe en daardie kant toe deur die tralies.   Dit is ook net pret vir ‘n rukkie. 

 Dan sien Dawie ‘n stokkie.  Hy gryp die stokkie met sy skerp tandjies.  Hy lig sy koppie hoog en draf in huis toe.  Hy kou aan die stokkie en spoeg die stukkies uit.  Hy kou en kou tot die stokkie op is.  Oral rondom hom is daar nou stukkies van die stokkie. Mensmamma kom in.  Sy sien die stukkies stokkie oral op die vloer. Sy trek haar asem op.  “Dawie!”  raas sy.  “Wat het jy gedoen! Stoute hond.  Nou moet ek weer skoonmaak.  Gaan speel buite!”

Dawie sluip by die deur uit.  Sy ore hang.  Sy stert sleep.  Hy wil nie meer alleen speel nie.  Sal hy ooit ‘n maatjie kry?

Create your website with WordPress.com
Get started